KrajKuchnia - Południowa Afryka

 Dzisiejszy kraj był dla mnie pewnym zaskoczeniem. Nie samo jego istnienie, tylko przynależność do litery P. Całe życie wiedziałam, że jest Republika Południowej Afryki, a tymczasem Wikipedia na swojej alfabetycznie ułożonej liście, zaraz po Polsce umieściła Południową Afrykę.

Wydało mi się to dziwne. Sprawdziłam więc i okazało się, że „90. posiedzenie Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej, które odbyło się 4 listopada 2015 roku w gmachu Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii przy ul. Wspólnej 2 w Warszawie (…) nie zgłosiło zastrzeżeń odnośnie do wprowadzenia krótkiej nazwy Południowa Afryka dla Republiki Południowej Afryki, w związku z czym nazwa ta została formalnie wprowadzona". Nie oznacza to chyba konieczności rezygnacji z RPA, ale powoduje pojawienie się tego kraju w moim gotowaniu nieco wcześniej niż by się wydawało.

Nigdy w Południowej Afryce nie byłam, bo ciągnie mnie tam jakby odrobinkę mniej niż do innych afrykańskich miejsc. A że jest na tym kontynencie 55 państw, mam jeszcze przed sobą mnóstwo podróży zanim postanowię tam pojechać.

Tym chętniej liznę nieco południowej afrykańskości poprzez kuchnię. A konkretnie zupę dyniowo-bananową.

Do jej ugotowania potrzebujemy: dynię, banana, marchewkę, cebulę czosnek. I takie drobniejsze składniki: miód, cukier, curry w proszku, kolendra w ziarnach, gałka muszkatołowa i bulion. A, i jeszcze mleko kokosowe.

Najpierw należy pokroić dynię, skropić ją olejem, posypać cukrem i pomazać miodem i wstawić do nagrzanego piekarnika. 

Jeśli będziecie robić tę zupę, to radzę Wam zrezygnować z cukru – ja dałam wszystko, co było w przepisie i wydaje mi się, że zupa wyszła trochę za słodka. Zwłaszcza, że jeszcze potem dodaje się marchewkę, która też jest słodkawa.

Żeby nie marnować czasu i energii elektrycznej, w tym samym czasie co dynię, można upiec banana. Jemu wystarczy 15-20 minut, dynia u mnie potrzebowała pół godziny, by stać się miękką.

banan po upieczeniu

Czekając na dynię, można zająć się cebulą i marchewką. Trzeba je obrać, pokroić i podsmażyć na patelni. 

Po kilku minutach dosypujemy wszystkie wymienione wcześniej przyprawy i cynamon, o którym zapomniałam przy robieniu zdjęcia.

cynamon i sok z cytryny też się przydadzą

Gdy banan się upiecze, obieramy go ze skórki i wrzucamy na patelnię. A na koniec przekładamy wszystko do garnka, 

dodajemy miękką już dynię i dolewamy mleko kokosowe oraz rozpuszczoną we wrzątku kostkę bulionową. Gotujemy wszystko razem jeszcze chwilę, a potem całość miksujemy, uzyskując odpowiednią gęstość za pomocą stopniowego dolewania mleka i bulionu. Ja lubię gęste zupy-kremy, więc dolewałam ostrożnie.

I efekt jest taki, że pierwszego dnia miałam zupę, a następnego mój tata, którego poczęstowałam afrykańskim przysmakiem, posmarował sobie nim kanapkę. Pamiętajcie więc, że z czasem zupa gęstnieje. No ale zawsze można potem, podczas podgrzewania, dolać jeszcze trochę mleka kokosowego.

A na końcu warto jeszcze dodać trochę soku z cytryny, żeby podkręcić smak.

Zupa rodem z Południowej Afryki jest aromatyczna i smaczna, choć według mnie nieco za słodka. No i zbyt jednostajna kolorystycznie, dlatego podałam ją posypaną rzodkiewką, ogórkiem i natką. Kolendra też by pasowała.

Ciekawa jestem, czy ktoś z Was jadł taką zupę w RPA. Dajcie znać!

A następnym razem będziemy gotować po portugalsku i w ten sposób zakończymy literę P, zapraszam!