Japonia - Sikoku

 Dwa lata temu, przeszedłszy drogę do Santiago de Compostela, doszłam do wniosku, że taka forma spędzania wakacji bardzo mi odpowiada i że chciałabym jeszcze gdzieś kiedyś powędrować.

to ja w pełnym rynsztunku,
w pielgrzymim kapeluszu i z kijami do maszerowania

Oczywiście chodzić można wszędzie i nie potrzeba do tego żadnych specjalnych tras. Ale jakoś tak bardziej mi pasuje, gdy szlak jest określony, ma specjalne znaki przeznaczone dla takich, jak ty i gdy po drodze spotyka się ludzi idących tą samą drogą i mających wspólny cel.

najczęściej trasa jest oznakowana w taki sposób

ale czasem zdarzają się inne znaki

Dlatego bardzo się ucieszyłam, gdy P. powiedziała mi o trasie 88 świątyń na japońskiej wyspie Sikoku. Na przejście całej, liczącej około 1200 km, nie miałam najmniejszych szans (kto wymyślił 26 dni urlopu rocznie!?), ale uznałam, że pokonanie kawałka też będzie fajne. 

świątynia nr 25

To, że od razu z założenia nie planowałam „zaliczenia” całości okazało się bardzo wygodne, 

pielgrzym dociera do światyni nr 36

zmniejszyło presję i pozwoliło nie tylko na liczenie kilometrów, ale też na odpoczynek,

mogłam sobie przesiadywać w kawiarniach

 oglądanie różnych pobocznych atrakcji

ogród Moneta w Kitagawie

zamek w Kochi

ogród Ritsurin w Tamagatsu

 i poznawanie otaczającego mnie, zwykłego japońskiego świata. Myślę, że to wyszła mi szalenie ciekawa wycieczka socjologiczna.

była to też piękna wycieczka, bo trafiłam na moment, gdy wszystko kwitło jak szalone

Bo trasa 88 świątyń – w przeciwieństwie do hiszpańskiego Camino – nie została zagospodarowana turystycznie. A już na pewno nie jest nastawiona na obsługę zagranicznych gości. Dlatego stołowałam się w restauracjach, w których dostępna była jedynie taka wersja menu:

należy czytać pionowo, górne kolumny to nazwy dań, dolne - ceny zapisane japońskimi cyframi

Zakupy robiłam w sklepach czasem mocno odbiegających od stereotypowego japońskiego uporządkowania i sterylności:

w tym sklepie pani zatemperowała mi ołówek wielką elektryczną temperówką
i podarowała mandarynkę

Nocowałam u pana, który wieczorami gotował wodę na herbatę na piecyku i polewał sake z gigantycznej butli:

I z perspektywy piechura oglądałam życie na bardzo cichej i spokojnej wyspie.

typowa japońska wioska

Japonia jest krajem miliona zaskoczeń, więc nie nudziło mi się nawet przez sekundę.

szeroki wybór skarpetek na kółka od walizki.
ktoś ma pomysł, po co??

sprawdziłam - to nie są krzesła z odkreconymi nogami,
nie mają w ogóle dziur na nogi

Postaram się jak najszybciej opisać to, co wydało mi się najciekawsze, więc zaglądajcie tu w najbliższym czasie!

 

Ocean Spokojny